Trening mentalny w pole dance: czego uczę na zajęciach, zanim ktoś zapyta – odpowiada właścicielka studia Patrycja.
Kiedy uczennica przychodzi na zajęcia sfrustrowana, że „wciąż jej nie wychodzi”, prawie nigdy nie chodzi o brak siły czy gibkości. Chodzi o to, że nikt jej wcześniej nie powiedział, że ta frustracja jest częścią programu, a nie dowodem na to, że coś robi źle. Bardzo często frustracja jest powodem zablokowania przed kolejnymi próbami co w efekcie skutkuje brakiem progresu w tym elemencie.
Prowadzę zajęcia od lat i widzę ten sam wzorzec u początkujących i zaawansowanych: ciało dogania się z techniką szybciej, niż głowa dogania się z tym, jak reagować na powtarzalność, presję i własne tempo postępu. Poniżej piszę wprost, jak pracuję z tym na sali — nie w teorii, tylko w konkretach, które można zastosować na następnym treningu.
Powtarzalność: jak uczę zostawać przy trudnym elemencie
Kiedy coś nie wychodzi, naturalnym odruchem jest przejście do czegoś, co wychodzi- bo to daje szybką satysfakcję. Uczę odwrotnie: zamiast liczyć czas spędzony na elemencie, licz próby. „Zrobię to jeszcze pięć razy” jest łatwiejsze do zniesienia niż „będę to robić, aż wyjdzie”- bo ma koniec, do którego głowa może dotrwać.
Po piątej próbie można ocenić uczciwie: jest progres czy nie ma. Coś kliknęło czy szukamy dalej. Jeśli jest – kolejna piątka, aby utrwalić proces. Jeśli nie ma- to sygnał, żeby zmienić coś w wykonaniu, a nie wskaźnik, że trzeba się poddać. To rozróżnienie samo w sobie oszczędza mnóstwo niepotrzebnej frustracji.
Oddech przed wejściem: rytuał, nie przypadek
Zaawansowane osoby, które widzę na sali, prawie zawsze mają swój moment przed trudnym elementem — kilka sekund ciszy, w których nic się nie dzieje na zewnątrz, ale sporo dzieje się w środku. To nie jest tracenie czasu. To jest ustawienie oddechu i napięcia tak, żeby ciało weszło w ruch z pełną kontrolą, a nie z automatycznego rozpędu. Jeżeli jest to kolejna próba- doskonale wiedzą co chcą poprawić lub zmienić w kolejnym powtórzeniu. Wiedzą co chcą poczuć i w jaki sposób zapracować daną partią ciała. Nauczyły się tego bo dały sobie szansę w momentach frustracji, a dziś potrafią się wyregulować.
Uczę tego wprost jako elementu techniki, nie dodatku: zanim wejdziesz, zrób jeden spokojny wydech i dopiero wtedy zaczynaj. Na początku to spowalnia. Po kilku tygodniach staje się nawykiem, który przyspiesza naukę, bo eliminuje wejścia „na nerwach”, które i tak zwykle nie mają szansy być udane.
Koncentracja: buduje się ją tak samo jak siłę — powtórzeniami
Nie da się „postanowić”, że będzie się skoncentrowanym. Koncentracja na treningu to umiejętność, którą trenuje się osobno od samej figury np. przez świadome wykonanie jednego elementu ze śledzeniem całego ruchu w lustrze albo przez powtórzenie combo zaczynając z innego ułożenia początkowego. To ćwiczenia, które wplatam w zajęcia właśnie po to, żeby głowa uczyła się zawężać uwagę, zanim będzie musiała to zrobić pod presją trudnej figury.
Co mówię, kiedy ktoś porównuje się do innych na sali
To pytanie pada niemal na każdych zajęciach grupowych: „ona już to umie, a ja nie”, „mam wrażenie, że jestem najgorsza”, „dzisiaj wszystkim wychodziło, a mi nie” itp. Odnajdujesz w tym siebie? To zapamiętaj jedno-Jedyne porównanie, które ma sens, to Ty i Ty sprzed miesiąca.
To nie jest coaching frazes – to jedyne porównanie, które daje Ci rzetelną informację o postępie, bo tylko ono kontroluje zmienne: ten sam organizm, inny punkt w czasie.
Dlaczego uczę tego na równi z techniką
Figura, która wychodzi tylko wtedy, kiedy nic się nie dzieje w głowie, nie jest jeszcze opanowana — bo na pokazie, na evencie czy po prostu w gorszy dzień, coś w głowie zawsze się dzieje. Dlatego w Hashtag Pole Dance praca z oddechem, koncentracją i reakcją na frustrację jest częścią programu, a nie ciekawostką na koniec zajęć.
Jeśli chcesz zobaczyć, jak to wygląda w praktyce, zapraszam na zajęcia próbne w naszym studiu we Wrocławiu -++++++++++++ chętnie pokażę Ci to na żywo.
Zacznij swoją przygodę z pole dance
Zajęcia od podstaw w kameralnych grupach – zawsze jedna osoba na rurę. Zapisy przez aplikację Fitssey.
